Archive
Categories
Recent Comments

    Heeft ICC het recht om Gaddafi te arresteren?

    [Machine translation. No liability for translation errors. Machine vertaling. Geen enkele aansprakelijkheid voor vertaalfouten.]
    Comments in English, please. View original article

    [Dit artikel werd gepubliceerd op 29 juli, 2011 (toen Gaddafi nog in macht) was in Korrektheiten: „Darf der Internationale Strafgerichtshof (IStGH) Gaddafi verhaften? “, Auteur en vertaler: Manfred Kleine-Hartlage]

    Is niemand over het feit werkelijk dat benieuwd het Internationale Misdadige Hof een arrestatiebevel tegen Muammar al-Qaddafi heeft uitgegeven? Mag hij eigenlijk dit doen?

    Dit hof werd opgericht door de ondertekenende partijen van het Statuut van Rome om bepaalde misdaden (volkerenmoord, misdaden tegen het mensdom, oorlogsmisdaden, agressie) te vervolgen om landen te straffen de van wie eigen rechterlijke macht niet gewillige of niet dergelijke handelingen kan vervolgen; aldus, klassiek, voor de vervolging van overheidsmisdaden en misdaden van partijen uit de particuliere sector in „ontbroken staten“ zonder werkend rechtvaardigheidssysteem.

    Het publiek werd verteld dat het Hof slechts voor misdaden op de gebieden van ondertekenende staten actief zal zijn, en zeker kan om het even welke staat om zich bij zulk een overeenkomst aan te sluiten en zijn bepalingen binnenlandse rechtskracht te geven. Even duidelijk is dat geen staat het recht heeft om een andere soevereine staat unilateraal te onderwerpen aan zijn jurisdictie of derden te machtigen om dit te doen. En wat aan één staat verboden is is even verboden aan velen.

    Hier, echter, is er de eerste eigenaardigheid: Libië, de van wie voorzitter wegens handelingen op het punt staat worden gearresteerd die hij op het grondgebied van zijn eigen staat heeft begaan, niet is toegetreden tot het Statuut van Rome. De activiteit van het Internationale Misdadige Hof in het geval van Gaddafi is gebaseerd op een instructie van de Veiligheidsraad van de V.N. In feite, besloten de Lidstaten dat ICC ook van niet ondertekenende Staten, indien nodig door de Veiligheidsraad van de V.N. In het individuele geval de oorzaak zal zijn.

    Met het Statuut van Rome, hadden de ondertekenende partijen die zo aan de bevoegdheden van de Veiligheidsraad van de V.N. Geen die worden verleend zij zelf hebben, en dit is een flagrante schending van een fundamenteel wettelijk principe: „Nemo plus iuris quam ipse habet meest potest transferre“.

    Voorts wordt Gaddafi gezegd om misdaden tegen het mensdom in termen van het Statuut van Rome begaan te hebben. Deze termijn omvat een waaier van acties, zoals opzettelijke moord, marteling, opsluiting en dergelijke. Twee dingen strinking:

    Eerst, dat dergelijke misdaden door velen worden begaan, waarschijnlijk de meerderheid van de overheden van de wereld, in het bijzonder vrijwel alle dictaturen zonder noodzakelijk het moeten misdadige lasten tegen het regeringshoofd onder ogen zien. Het constitutionele principe dat alle bekende misdaden moeten worden vervolgd wordt, niet toegepast, niet zelfs gestipuleerd. Nochtans, is dit principe toevallig ongeldig, maar dient om de wet te verhinderen politiek verkeerd gebruikend, en willekeurig gebruikend tegen impopulaire individuen. Een wet die bij de discretie van overheden soms en soms niet wordt toegepast, is niets.

    Nochtans, is dit precies wat hier gebeurt: Het statuut van Rome met betrekking tot de onwettige vergunning van de Veiligheidsraad van de V.N. Hangt enkel een zwaard van Damocles over alle overheden van de wereld, minstens autoritair, maar leidt (en is niet bedoeld te leiden) geen democratischere wereld, maar machtigt eerder de Veiligheidsraad van de V.N. Om ongewenste regeringshoofden te arresteren. De Veiligheidsraad – deze zijn hoofdzakelijk zijn vijf constant lid van die de V.S., Rusland en China geen signedor hebben bekrachtigd niet de overeenkomst hebben, en die vrij zelf door veto van de vervolging door het internationale strafhof kunnen.

    Ten tweede, heeft dat Gaddafi zijn handelingen, f.e weloverwogen doodslag, in het kader en voor het onderdrukken van een opstand, d.w.z. om het staatsmonopolie af te dwingen begaan. Dit monopolie, echter, behoort tot essentiestatehood als dusdanig, en dat het indien nodig door kracht moet worden afgedwongen, is bijna een tautologie.

    Het arrestatiebevel tegen Gaddafi betekent niet meer en niet minder dan is die handhaving van het staatsmonopolie verklaard een misdaad. Het gevolg is dat de staten soeverein zijn slechts voor zover het op de vijf permanente Leden van de Veiligheidsraad een beroep doet, en dat de soevereiniteit van een andere staat wordt opgeschort. Opgeschort maar ten gunste van geen globaal rechtssysteem, maar ten gunste van een globale tirannie.

    Related posts:

    1. Op de Aanvallen van Oslo
    2. Waarom? Bezinningen over de Slachting van Oslo

    Kommentieren ist momentan nicht möglich.